May mga taong parang ginawa para sa malalaking pakikipagsapalaran. Hindi ganoon si Gladys Aylward. Maliit siya, mahirap at hindi gaanong magaling sa paaralan. Nagtrabaho siya bilang kasambahay, naglilinis ng bahay ng ibang tao sa London. Pero naniniwala siyang gusto siya ng Diyos sa China, at hindi siya pumayag na may pumigil sa kaniya.
Tinanggihan
Ipinanganak si Gladys sa London noong 1902. Noong dalaga pa siya, naging taimtim siyang Kristiyano at nakadama ng tawag na maging misyonera sa China. Nag-aplay siya sa isang mission society na nagpapadala ng mga misyonero roon. Pagkatapos ng isang panahon ng pagsubok sa pag-aaral, tinanggihan siya. Inakala nilang kulang ang pinag-aralan niya at hindi niya kayang matutunan ang wikang Chinese.
Kaya nag-ipon siya ng sarili niyang pera mula sa sahod niya bilang kasambahay, paunti-unti. Noong 1932, bumili siya ng tiket sa tren at naglakbay nang mag-isa sa buong Europa at Russia para makarating sa China. Tatlumpung taong gulang siya.
Ang bahay-panuluyan
Sa isang bayang tinatawag na Yangcheng, sa kabundukan ng hilagang China, sumama siya sa isang mas matandang misyonera na nagngangalang Jeannie Lawson. Magkasama silang nagpatakbo ng bahay-panuluyan para sa mga nagmamaneho ng mula na dumaraan doon. Tuwing gabi, ikinukuwento sa kanila ni Gladys ang mga kuwento mula sa Bibliya.
Natutunan din pala niya nang mahusay ang wikang Chinese. Naging mamamayan siya ng China noong 1936. Tinanggap niya ang mga batang walang kasama, isa-isa, hanggang mapuno ng mga bata ang kaniyang tahanan.
Sa kabila ng kabundukan
Noong huling bahagi ng dekada 1930, dumating ang digmaan. Sinakop ng hukbong Hapones ang China at umabot ang labanan sa lugar niya. Noong 1940, naging masyado nang mapanganib ang manatili.
Tinipon ni Gladys ang mga isang daang bata at naglakad sila sa kabundukan papuntang Xi'an, isang lungsod kung saan sila magiging ligtas. Ilang araw silang naglakad sa matatarik at mabatong daan. Natulog sila sa labas. Minsan ay kaunti lang ang pagkain nila. Binubuhat ng malalaking bata ang maliliit.
Nakarating sila sa Yellow River, isang malapad na ilog na kailangan nilang tawirin, at naghintay sila, nang walang bangka, hanggang dumating ang tulong. Sa wakas ay nakatawid sila at nakarating sa ligtas na lugar. Sa sobrang sakit at pagod ni Gladys, bumagsak siya nang matapos ang lahat.
Kalaunan ay tumira siya sa Taiwan, kung saan nagpatakbo siya ng bahay-ampunan hanggang mamatay siya noong 1970.
Kung bakit niya ito ginawa
Sinabi ni Jesus na ang pagtanggap sa isang bata ay pagtanggap sa kaniya.
At sinomang tumanggap sa isa sa ganitong maliit na bata sa aking pangalan ay ako ang tinanggap
Mateo 18:5 · Ang Dating Biblia 1905
Ang ibig sabihin nito para sa atin
Sinabihan si Gladys na hindi siya sapat. Marami rin sa atin ang nasabihan ng ganoon, o sinabi iyon sa sarili. Pumunta pa rin siya, at isang daang bata ang may utang ng kanilang buhay sa isang babaeng sinasabing hindi kuwalipikado.
Hindi mo kailangang tumawid ng kabundukan. Pero kung naramdaman mo nang masyado kang ordinaryo para maging mahalaga sa Diyos, iba ang sinasabi ng kuwento niya. Sapat na ang isang taong patuloy na naroon para sa mga bata.