Sa mahabang panahon, inilalayo ang mga taong may ketong sa lahat ng mahal nila. Ang ketong, na tinatawag ngayong Hansen's disease, ay isang sakit na sumisira sa balat at mga ugat. Takot na takot ang mga tao na mahawa rito. Sa Hawaii noong dekada 1800, kinukuha ang mga may ganitong sakit mula sa kanilang pamilya at ipinadadala para tumira sa isang pirasong lupa sa isla ng Molokai, na nakahiwalay dahil sa matataas na bangin at dagat.
Napakahirap ng buhay roon. Kulang ang pagkain, masisilungan at pag-aalaga.
Ang paring pumunta
Si Damian ay isang batang paring Katoliko mula sa Belgium, isang bansa sa Europa. Pumunta siya sa Hawaii bilang misyonero. Noong 1873, humingi ang mga pinuno ng simbahan ng mga paring magsasalitan sa pagdalaw sa pamayanan sa Kalaupapa, sa Molokai. Nagboluntaryo si Damian, at saka humiling na manatili roon.
Tatlumpu't tatlong taong gulang siya.
Ang ginawa niya
Hindi lang nangaral si Damian. Nagtrabaho siya gamit ang kaniyang mga kamay. Tumulong siyang magtayo ng mga bahay at ng isang simbahan. Gumawa siya ng mga kabaong at naghukay ng mga libingan, dahil may mga namamatay at kailangang may maglibing sa kanila nang may dignidad. Ginamot niya ang mga sugat na ayaw hawakan ng iba. Nagsimula siya ng tahanan para sa mga batang walang kasama.
Namuhay rin siya gaya ng pamumuhay ng mga tao roon. Kumain siya kasama nila at hinawakan sila, sa panahong ayaw man lang lumapit ng karamihan.
Naging isa siya sa kanila
Noong 1884, natuklasan ni Damian na may ketong na rin siya. Nagpatuloy siya sa pagtatrabaho. Namatay siya sa Kalaupapa noong 1889, sa edad na apatnapu't siyam.
May ibang taong dumating para tumulong dahil sa kaniya, kasama si Marianne Cope, isang madre mula sa New York na dumating noong 1888 at nag-alaga sa mga maysakit doon nang tatlumpung taon.
Noong 2009, idineklara ng Simbahang Katoliko si Damian bilang santo. Ngayon, may estatwa niya sa United States Capitol, na ipinadala ng estado ng Hawaii.
Ang ibig sabihin nito para sa atin
Tayong mga Kristiyano ay minsan ding nagtaboy sa mga maysakit dahil sa takot, gaya ng iba. Ang kabilang direksyon ang tinahak ni Damian. Lumapit siya sa kanila, at nanatili.
Karamihan sa atin ay hindi kailanman lilipat sa isang isla. Pero may kilala tayong lahat na pakiramdam ay itinataboy siya: maysakit, nahihiya, o nag-iisa. Kung lalapit ka sa kaniya, sasamahan siya at hahawakan ang kamay niya, ibinibigay mo ang parehong awang ibinigay ni Damian, mas malapit lang sa bahay.