Kapag kumakalat ang isang sakit, natatakot ang lahat. Likas iyon sa tao. Naaalala nating lahat kung gaano tayo natakot nang isara ng isang virus ang mundo. Noong panahon ng sinaunang simbahan, may salot na sobrang tindi kaya nawalan ng tao ang buong mga bayan. At may ilang Kristiyanong gumawa ng mahirap na pasya.
Ang salot
Noong mga taong 250, isang nakamamatay na sakit ang kumalat sa buong Imperyong Romano, ang napakalaking bansang namamahala sa karamihan ng mga lupain sa paligid ng Dagat Mediteraneo. Tumagal ito nang ilang taon. Ngayon ay madalas itong tawaging Salot ni Cipriano, mula sa pangalan ng isang obispo sa Hilagang Aprika na sumulat tungkol dito.
Takot na takot ang mga tao, at marami ang iniwan ang mga kapamilyang maysakit at tumakas. Mahirap silang sisihin. Walang nakakaalam kung paano kumakalat ang sakit, at walang gamot para rito.
Ang mga nanatili
Sa malaking lungsod ng Alejandria, sa Ehipto, sumulat ng liham ang isang obispo na ang pangalan ay Dionisio habang may salot. Iningatan ito ng isang historyador na ang pangalan ay Eusebio sa kaniyang kasaysayan ng simbahan.
Isinulat ni Dionisio na maraming Kristiyano ang nanatili. Dinalaw nila ang mga maysakit at inalagaan sila. Niyakap nila ang mga naghihingalo, at hinugasan at inilibing ang mga patay. At marami sa kanila ang nahawa at namatay rin. Isinulat niya ang tungkol sa kanila nang may pagmamahal at dalamhati, dahil mga kaibigan niya sila.
Sinabi ni Cipriano, ang obispo sa Hilagang Aprika, sa kaniyang simbahan na alagaan ang lahat ng maysakit, hindi lang ang kapwa Kristiyano. Sinabi niya na iyon ang ibig sabihin ng pagmamahal sa iyong kaaway.
Ang napansin ng isang emperador
Mga isandaang taon pagkatapos, gustong ibalik ng isang emperador ng Roma na ang pangalan ay Juliano ang mga lumang diyos ng Roma. Sumulat siya ng liham sa isa sa kaniyang mga pari. Sa liham na iyon, nagreklamo siya na nakukuha ng mga Kristiyano ang loob ng mga tao dahil sa kanilang kabaitan. Sinabi niya na pinapakain nila ang sarili nilang mga dukha, at pati ang mga dukha ng iba.
Reklamo ang pakay niya. Pero mula sa isang taong hindi sila gusto, nalalaman natin kung ano ang ginagawa ng mga Kristiyanong iyon.
Ang kahulugan nito para sa atin
Hindi lahat ng Kristiyano ay matapang, noon man o ngayon. Marami rin sa atin ang matatakot. Pero ipinapakita ng mga taong ito kung ano ang hitsura ng awa kapag may kapalit ito.
Karamihan sa atin ay hindi kailanman haharap sa ganoong salot. Pero may makikilala kang maysakit, nag-iisa o takot. Kung dadalhan mo sila ng pagkain o tatawagan, bahagi ka ng iisang mahabang kuwento. Nagsimula ito kay Jesus, at nagpapatuloy pa rin ito.