Τον 19ο αιώνα, οι πόλεις της Αγγλίας ήταν γεμάτες ορφανά. Οι αρρώστιες σκότωναν πολλούς γονείς νέους. Τα παιδιά χωρίς οικογένεια κατέληγαν στα πτωχοκομεία, μέρη όπου οι φτωχοί έπρεπε να δουλεύουν σε σκληρές συνθήκες για ένα κομμάτι φαγητό, ή στους δρόμους. Πολλά δεν ζούσαν πολύ. Τα παιδιά που ήταν μόνα και φοβισμένα σχεδόν δεν είχαν πού να πάνε.
Στην πόλη Μπρίστολ, ένας νέος πάστορας άρχισε να τα παίρνει κοντά του.
Ένας ατίθασος νέος
Ο Γεώργιος Μύλλερ γεννήθηκε το 1805 στην Πρωσία, κομμάτι της σημερινής Γερμανίας. Έφηβος, έλεγε ψέματα, έπαιζε τζόγο, έπινε και έκλεβε. Τον έβαλαν μάλιστα για λίγο φυλακή επειδή δεν πλήρωνε τους λογαριασμούς του.
Στα είκοσί του, ένας φίλος τον πήγε σε μια μικρή μελέτη της Αγίας Γραφής σε ένα σπίτι. Κάτι στην απλή προσευχή εκεί τον άλλαξε. Έγινε χριστιανός, μετακόμισε στην Αγγλία, και το 1832 έγινε πάστορας στο Μπρίστολ.
Το πρώτο σπίτι
Ο Μύλλερ έβλεπε παιδιά στους δρόμους του Μπρίστολ χωρίς κανέναν να τα φροντίζει. Το 1836 εκείνος και η γυναίκα του, η Μαίρη, νοίκιασαν ένα σπίτι στην οδό Γουίλσον και το άνοιξαν ως σπίτι για ορφανά κορίτσια. Σύντομα άνοιξαν κι άλλο, και ύστερα κι άλλο.
Πήρε μια ασυνήθιστη απόφαση. Δεν θα ζητούσε ποτέ χρήματα από κανέναν. Θα έλεγε στον Θεό τι χρειάζονταν τα παιδιά, στην προσευχή, και θα εμπιστευόταν ότι οι άνθρωποι θα έδιναν. Κρατούσε προσεκτικά σημειώσεις για κάθε δωρεά που ερχόταν, μεγάλη ή μικρή.
Τα σπίτια μεγάλωναν συνεχώς. Το 1849 άνοιξε το πρώτο από πέντε μεγάλα κτίρια στο Άσλεϊ Νταουν, έναν λόφο έξω από την πόλη. Όταν άνοιξε και το πέμπτο, μπορούσαν να φροντίζουν περίπου δύο χιλιάδες παιδιά τη φορά.
Περισσότερα από φαγητό
Ο Μύλλερ δεν τάιζε μόνο τα παιδιά. Φρόντιζε να μάθουν να διαβάζουν και να γράφουν, κάτι που πολλοί τότε το θεωρούσαν σπατάλη για φτωχά παιδιά. Όταν μεγάλωναν, τα βοηθούσε να βρουν δουλειά ή να μάθουν μια τέχνη.
Σε όλη του τη ζωή, περισσότερα από δέκα χιλιάδες παιδιά έζησαν στα σπίτια του. Πέθανε το 1898, στα ενενήντα δύο του. Το φιλανθρωπικό ίδρυμα που ξεκίνησε δουλεύει ακόμα και σήμερα με παιδιά και οικογένειες στο Μπρίστολ.
Γιατί το έκανε
Ο Ιησούς κάποτε μάλωσε τους ίδιους τους φίλους του επειδή έδιωχναν τα παιδιά.
Ιδών δε ο Ιησούς ηγανάκτησε και είπε προς αυτούς· Αφήσατε τα παιδία να έρχωνται προς εμέ, και μη εμποδίζετε αυτά· διότι των τοιούτων είναι η βασιλεία του Θεού.
Μάρκος 10:14 · Βάμβας 1850
«Αφήσατε» σημαίνει «αφήστε». Ο Μύλλερ τα άφησε να έρθουν.
Τι σημαίνει για εμάς
Εμείς οι χριστιανοί δεν φροντίσαμε πάντα καλά τα παιδιά. Κάποια εκκλησιαστικά ιδρύματα στην ιστορία φέρθηκαν σκληρά σε παιδιά, και δεν πρέπει να το κρύβουμε. Ο Μύλλερ όμως έδειξε πώς είναι να βλέπεις ένα ξεχασμένο παιδί σαν κάποιον που ο Ιησούς θέλει κοντά του.
Μπορεί να μη διευθύνεις ποτέ ορφανοτροφείο. Μπορείς όμως να σταθείς μέντορας σε ένα παιδί, να στηρίξεις μια ανάδοχη οικογένεια, ή να δώσεις σε μια ομάδα που φροντίζει παιδιά που δεν έχουν κανέναν. Αν το κάνεις, κάνεις την ίδια δουλειά, ένα παιδί τη φορά, και εκείνο το παιδί θα ξέρει ότι το αγαπούν.