Sa mundong sinilangan ni Jesus, halos lahat ay naghahandog, sa Diyos o sa kanilang mga diyos.
Nagdadala ng kordero ang magsasaka, nagdadala ng dalawang ibon ang dukhang ina, at nagdadala ng mga toro ang mayayaman. Sa Jerusalem, pinapatay ng mga saserdote ang mga hayop sa malaking batong dambana ng templo tuwing umaga at tuwing gabi, at buong araw na pumapailanlang ang usok. Sa kabila ng dagat, ganoon din ang ginagawa ng mga Griego at Romano para sa sarili nilang mga diyos. Naghahandog ang mga tao para magpasalamat, para ipagdiwang ang isang pista, para humingi ng tulong, at para makabawi sa isang kasalanan, at kadalasan ay kinakain ng pamilya ang malaking bahagi ng hayop pagkatapos sa isang salu-salo. Iyon ang pinakakaraniwang gawaing panrelihiyon sa mundo.
Ang mga aklat ni Moises, ang limang pinakamatandang aklat ng kautusan, ay puno ng mga tuntunin kung anong hayop ang dadalhin, sa anong araw, at kung anong bahagi ang mapupunta sa saserdote.
Ituloy ang pagbasa sa Mercy app. Naghihintay sa iyo roon ang natitirang bahagi ng aral na ito.