Ngayon, kapag may digmaan o sakuna, inaasahan nating may darating para alagaan ang mga sugatan, saanmang panig sila. Hindi ganoon kaluma ang ideyang iyan. Nagsimula ito sa isang lalaking hindi kayang lagpasan na lang ang nakita niya.
Isang labanan sa Italy
Si Henry Dunant ay isang negosyante mula sa Geneva, isang lungsod sa Switzerland. Kristiyano siya na tumulong magsimula ng isang samahan ng mga binatang Kristiyano roon, at may malasakit siya sa mahihirap.
Noong Hunyo 1859, naglalakbay siya para sa negosyo sa hilagang Italy, isang bansa sa timog ng Europa. Dumating siya malapit sa bayan ng Solferino pagkatapos mismo ng isang malaking labanan sa pagitan ng mga hukbo ng France at Austria. Sa loob ng isang araw, sampu-sampung libong lalaki ang napatay o nasugatan.
Nakahandusay ang mga sugatan sa mga bukid at daan, sa init ng tag-araw, at halos walang tumutulong sa kanila. Kulang ang mga doktor ng mga hukbo.
Magkakapatid lahat
Hindi na nagpatuloy sa paglalakbay si Dunant. Nanatili siya sa kalapit na bayan ng Castiglione at pinakilos ang mga tagaroon, marami sa kanila ay kababaihan, para alagaan ang mga sugatan. Nagdala sila ng tubig, pagkain at benda. Sumulat sila ng mga liham para sa mga sundalong naghihingalo.
At inalagaan nila ang mga lalaki mula sa dalawang hukbo, kahit magkaaway. May kasabihan ang mga babaeng tagaroon tungkol dito, "Tutti fratelli," na sa Italyano ay "magkakapatid lahat."
Isang aklat na binasa ng mundo
Umuwi si Dunant, pero hindi niya ito malimutan. Noong 1862, sumulat siya ng aklat na pinamagatang A Memory of Solferino. Nagtanong siya ng isang simpleng tanong: bakit hindi magkaroon ng mga sinanay na boluntaryo sa bawat bansa, handang mag-alaga sa mga sugatan sa anumang digmaan, at protektado ng lahat ng panig?
Nakinig ang mga tao. Noong 1863, nabuo sa Geneva ang isang komite na naging International Committee of the Red Cross. Noong 1864, pinirmahan ng mga bansa ang unang Geneva Convention, na nangangakong poprotektahan ang mga sugatan at ang mga nag-aalaga sa kanila.
Noong 1901, isa si Dunant sa unang dalawang taong binigyan ng Nobel Peace Prize.
Ang ibig sabihin nito para sa atin
Sinabi ni Jesus na ibigin ang ating mga kaaway, at pinagaling niya ang isang lalaki sa gitna ng mga taong dumating para hulihin siya. Isinabuhay iyon ni Dunant at ng mga babae ng Castiglione sa isang bukid na puno ng sugatang lalaki. Hindi nila tinanong kung saang panig ang sinuman.
Hindi tayo palaging ganoon katapang. Pero posible pa rin ang awang hindi tumitingin sa panig. Baka magsimula ito sa isang tao sa buhay mo na nasa kabilang panig ng isang pagtatalo o ng isang hidwaan. Kung aalagaan mo pa rin siya, ginagawa mo ang parehong pinili ng mga taganayong iyon.