Pinagaling ni Jesus ang sampung lalaking may sakit sa balat, at isa lang ang bumalik para magpasalamat sa kanya. Nagpatirapa siya sa paanan ni Jesus. Idinagdag ng Ebanghelyo ni Lucas na Samaritano siya, isang tagalabas. Paulit-ulit na ibinigay ni Jesus ang papel ng bida sa tagalabas.
Ikinukuwento ito ng Ebanghelyo ni Lucas sa kabanata 17. Naglalakad si Jesus papuntang Jerusalem, sa hangganan ng Samaria at Galilea. Pagpasok niya sa isang nayon, sampung lalaki ang tumayo sa malayo at sumigaw sa kanya. May ketong sila, isang sakit sa balat na nagpapalayas sa tao sa lipunan. Hindi sila pinapayagang lumapit kaninuman.
Sinabi ni Jesus sa kanila na pumunta at magpakita sa mga saserdote. Habang naglalakad sila, gumaling sila.
Isa ang bumalik
Nagpatuloy ang siyam. Huminto ang isa, bumalik, at nagpuri sa Diyos nang malakas.
At siya'y nagpatirapa sa kaniyang paanan, na nagpapasalamat sa kaniya: at siya'y isang Samaritano.
Lucas 17:16 · Ang Dating Biblia 1905
Nakatira ang mga Samaritano sa maburol na lupain sa pagitan ng Galilea at Judea. May iisang mga ninuno sila at ang mga taga-Judea noong unang panahon, pero matagal na silang naghiwalay, at minamaliit ng bawat panig ang kabila. Para sa maraming nakarinig ng kuwentong ito, ang Samaritano ang pinakahuling taong aasahan mong siyang mabuti.
Itinira ng Ebanghelyo ni Lucas ang katotohanang iyon sa pinakadulo ng pangungusap.
Ang sinabi ni Jesus
Tinanong ni Jesus kung nasaan ang siyam. Ang dayuhang ito lang ang bumalik para magpasalamat sa Diyos. Pagkatapos ay sinabi niya sa lalaki na tumindig at humayo, dahil pinagaling siya ng pananampalataya niya.
Ang ibig sabihin nito
Hindi kailanman ginamit ni Jesus ang salitang tagalabas para itaboy ang mga tao. Paulit-ulit, ibinigay niya ang pinakamagandang bahagi sa kuwento sa taong minamaliit ng iba. Ang lugar na pinanggalingan mo ay hindi naglalayo sa iyo sa Diyos.
Libreng mababasa sa Mercy app ang buong aral tungkol sa kung paano itinuring ni Jesus ang mga tagalabas.
Basahin ang buong kabanata: Lucas 17
1At sinabi niya sa kaniyang mga alagad Hindi mangyayari na di dumating ang mga kadahilanan ng pagkakatisod; datapuwa't sa aba niyaong pinanggalingan.
2Mabuti pa sa kaniya kung bitinan ang kaniyang leeg ng isang gilingang bato, at siya'y ihagis sa dagat, kay sa siya'y magpatisod sa isa sa maliliit na ito.
3Mangagingat kayo sa inyong sarili: kung magkasala ang iyong kapatid, sawayin mo siya; at kung siya'y magsisi, patawarin mo siya.
4At kung siya'y makapitong magkasala sa isang araw laban sa iyo, at makapitong magbalik sa iyo na sasabihin, Pinagsisisihan ko; patawarin mo siya.
5At sinabi ng mga apostol sa Panginoon, Dagdagan mo ang pananampalataya namin.
6At sinabi ng Panginoon, Kung mangagkaroon kayo ng pananampalataya na kasing laki ng isang butil ng binhi ng mostasa, sasabihin ninyo sa puno ng sikomorong ito, Mabunot ka, at matanim ka sa dagat; at kayo'y tatalimahin.
7Datapuwa't sino sa inyo, ang may isang aliping nagaararo o nagaalaga ng mga tupa, na pagbabalik niyang galing sa bukid ay magsasabi sa kaniya, Parito ka agad at maupo ka sa dulang ng pagkain;
8At hindi sasabihin sa kaniya, Ipaghanda mo ako ng mahahapunan, at magbigkis ka, at paglingkuran mo ako, hanggang sa ako'y makakain at makainom; at saka ka kumain at uminom?
9Nagpapasalamat baga siya sa alipin sapagka't ginawa ang iniutos sa kaniya?
10Gayon din naman kayo, pagka nangagawa na ninyo ang lahat ng mga bagay na sa inyo'y iniutos, inyong sabihin, Mga aliping walang kabuluhan kami; ginawa namin ang katungkulan naming gawin.
11At nangyari, na samantalang sila'y napapatungo sa Jerusalem, na siya'y nagdaraan sa mga hangganan ng Samaria at Galilea.
12At sa pagpasok niya sa isang nayon, ay sinalubong siya ng sangpung lalaking ketongin, na nagsitigil sa malayo:
13At sila'y nagsisigaw na nagsisipagsabi, Jesus, Guro, maawa ka sa amin.
14At pagkakita niya sa kanila, ay sinabi niya sa kanila, Magsihayo kayo at kayo'y pakita sa mga saserdote. At nangyari, na samantalang sila'y nagsisiparoon, ay nangalinis sila.
15At isa sa kanila, nang makita niyang siya'y gumaling, ay nagbalik, na niluluwalhati ang Dios ng malakas na tinig;
16At siya'y nagpatirapa sa kaniyang paanan, na nagpapasalamat sa kaniya: at siya'y isang Samaritano.
17At pagsagot ni Jesus ay nagsabi, Hindi baga sangpu ang nagsilinis? datapuwa't saan nangaroon ang siyam?
18Walang nagbalik upang lumuwalhati sa Dios, kundi itong taga ibang lupa?
19At sinabi niya sa kaniya, Magtindig ka, at yumaon ka sa iyong lakad: pinagaling ka ng iyong pananampalataya.
20At palibhasa'y tinanong siya ng mga Fariseo, kung kailan darating ang kaharian ng Dios, ay sinagot niya sila at sinabi, Ang kaharian ng Dios ay hindi paririto na mapagkikita:
21Ni sasabihin man nila, Naririto! o Naririyan! sapagka't narito, ang kaharian ng Dios ay nasa loob ninyo.
22At sinabi niya sa mga alagad, Darating ang mga araw, na hahangarin ninyong makita ang isa sa mga araw ng Anak ng tao, at hindi ninyo makikita.
23At sasabihin nila sa inyo, Naririyan! Naririto! huwag kayong magsisiparoon, ni magsisisisunod man sa kanila:
24Sapagka't gaya ng kidlat, na pagkislap buhat sa isang panig ng silong ng langit, ay nagliliwanag hanggang sa kabilang panig ng silong ng langit; gayon din naman ang Anak ng tao sa kaniyang kaarawan.
25Datapuwa't kailangan muna siyang magbata ng maraming bagay at itakuwil ng lahing ito.
26At kung paano ang nangyari sa mga kaarawan ni Noe, ay gayon din naman ang mangyayari sa mga kaarawan ng Anak ng tao.
27Sila'y nagsisikain, sila'y nagsisiinom, sila'y nangagaasawa, at sila'y pinapagaasawa, hanggang sa araw na pumasok sa daong si Noe, at dumating ang paggunaw, at nilipol silang lahat.
28Gayon din naman kung paano ang nangyari sa mga kaarawan ni Lot; sila'y nagsisikain, sila'y nagsisiinom, sila'y nagsisibili, sila'y nangagbibili, sila'y nangagtatanim, sila'y nangagtatayo ng bahay.
29Datapuwa't nang araw na umalis sa Sodoma si Lot, ay umulan mula sa langit ng apoy at asupre, at nilipol silang lahat:
30Gayon din naman ang mangyayari sa araw na ang Anak ng tao ay mahayag.
31Sa araw na yaon, ang mapapasa bubungan, at nasa bahay ng kaniyang mga pag-aari, ay huwag silang manaog upang kunin: at ang nasa bukid ay gayon din, huwag siyang umuwi.
32Alalahanin ninyo ang asawa ni Lot.
33Sinomang nagsisikap ingatan ang kaniyang buhay ay mawawalan nito: datapuwa't ang sinomang mawalan ng kaniyang buhay ay maiingatan yaon.
34Sinasabi ko sa inyo, Sa gabing yaon ay dalawang lalake ang sasa isang higaan; ang isa'y kukunin, at ang isa'y iiwan.
35Magkasamang gigiling ang dalawang babae; kukunin ang isa, at ang isa'y iiwan.
36Mapapasa bukid ang dalawang lalake; ang isa'y kukunin at ang isa'y iiwan.
37At pagsagot nila ay sinabi sa kaniya, Saan, Panginoon? At sinabi niya sa kanila, Kung saan naroon ang bangkay ay doon din naman magkakatipon ang mga uwak.
Ang Dating Biblia 1905