Isang araw, isang lalaking buong buhay na nag-aral ng kautusan ng Diyos ang tumayo sa harap ni Jesus at nagtanong ng isang tanong na mukhang simple. Gusto niyang malaman kung saan mismo ang guhit sa pagitan ng mga taong may utang siyang kabaitan at ng mga taong puwede niyang lampasan. Sinagot siya ni Jesus ng isang maikling kuwento, at binuo niya ang kuwentong iyon para ang bida ay ang nag-iisang lalaking tinuruan ang kaniyang mga tagapakinig na kamuhian mula pagkabata.
Karamihan sa atin ay may dalang ganoong guhit sa isip, kahit hindi natin ito sasabihin nang malakas. Una ang pamilya, sunod ang sarili nating bayan, sunod ang mga taong kamukha natin, kapareho ng salita at paniniwala. Sa kung saan sa labas ng lahat ng iyon ay ang mga taong tutulungan natin kung madali at lalampasan natin kung hindi. Kaya buhay pa rin ang tanong ng lalaking iyon, at nakagugulat pa rin sa mga tao ang sagot ni Jesus.
Ikinukuwento ito ng Ebanghelyo ni Lucas sa kabanata 10. Bago nito, isinugo ni Jesus ang pitumpu sa kaniyang mga tagasunod, dala-dalawa, sa mga bayang dadaanan niya, at bumalik sila na puno ng galak. Pagkatapos nito, tumigil siya sa bahay ng magkapatid na babae, sina Maria at Marta.
Ituloy ang pagbasa sa Mercy app. Naghihintay sa iyo roon ang natitirang bahagi ng aral na ito.