Ang mga salitang iyon sa Lucas 19:27 ay sinabi ng isang mahal na tao sa loob ng isang kuwentong ikinuwento ni Jesus, hindi ni Jesus tungkol sa sarili niya. Umalis ang mahal na tao para gawing hari at bumalik na galit sa mga taong ayaw sa kanya. Ipinapakita ni Jesus kung ano ang ginagawa ng mga hari ng sanlibutang ito sa kapangyarihan. Kabaligtaran ang ginawa niya.
Madalas hugutin nang mag-isa ang talatang ito, at kapag ganoon ay parang gusto ni Jesus na patayin ang mga kaaway niya. Kaya nakatutulong na makita kung saan ito nakalagay.
Ikinukuwento ito ng Ebanghelyo ni Lucas sa kabanata 19. Bago nito, kumain si Jesus sa bahay ni Zaqueo, isang maniningil ng buwis na kinamumuhian ng lahat, at sinabing anak din ni Abraham ang lalaking ito. Pagkatapos nito, sumakay si Jesus papasok sa Jerusalem.
Malapit na sila sa Jerusalem, at akala ng mga tao ay lilitaw na ang kaharian ng Diyos noon mismo, nang may kapangyarihan. Kaya nagkuwento si Jesus sa kanila.
Ang kuwento
Isang mahal na tao ang pumunta sa malayong lupain para gawing hari. Bago siya umalis, binigyan niya ng pera ang mga alipin niya para gamitin habang wala siya. Kinamumuhian siya ng ilang tao sa lupain niya at nagpadala sila ng mensahe na ayaw nilang maghari siya.
Bumalik siya bilang hari. Tiningnan niya ang mga alipin niya. Pagkatapos ay nagsalita siya tungkol sa mga taong ayaw sa kanya.
Datapuwa't itong aking mga kaaway, na ayaw na ako'y maghari sa kanila, ay dalhin ninyo rito, at patayin ninyo sila sa harapan ko.
Lucas 19:27 · Ang Dating Biblia 1905
Sino ang nagsasalita
Kakila-kilabot na pangungusap iyan. Linya iyan ng mahal na tao, isang tauhan sa kuwento. Inilalarawan ni Jesus ang ginagawa ng mga hari ng sanlibutang ito kapag nagkaroon sila ng kapangyarihan. Pinaparusahan nila ang mga taong ayaw sa kanila.
Ang ginawa ni Jesus sa sarili niyang kapangyarihan
Pagkalipas ng ilang araw, sa Lucas kabanata 22, dumating sa gabi ang mga armadong lalaki para hulihin siya. Bumunot ng tabak ang isa sa mga tagasunod niya at tinagpas ang tainga ng alipin ng pinakapunong saserdote. Sinabihan siya ni Jesus na tumigil. Pagkatapos ay hinipo niya ang tainga ng lalaki at pinagaling ito.
Sa krus, nanalangin siya, "Ama, patawarin mo sila; sapagka't hindi nila nalalaman ang kanilang ginagawa."
Ang ibig sabihin nito
Iyon ang uri ng hari niya. Hindi niya pinatay ang mga kaaway niya. Pinagaling niya ang isa at ipinanalangin ang iba. Hindi pinaparusahan ng Diyos ang mga tao dahil ayaw nila sa kanya.
Mababasa mo nang libre sa Mercy app ang buong aral tungkol sa mahihirap na talata tungkol sa apoy.
Basahin ang buong kabanata: Lucas 19
1At siya'y pumasok at nagdaan sa Jerico.
2At narito, isang lalake na tinatawag sa pangalang Zaqueo; at siya'y isang puno ng mga maniningil ng buwis, at siya'y mayaman.
3At pinagpipilitan niyang makita si Jesus kung sino kaya siya; at hindi mangyari, dahil sa maraming tao, sapagka't siya'y pandak.
4At tumakbo siya sa unahan, at umakyat sa isang punong kahoy na sikomoro upang makita siya: sapagka't siya'y magdaraan sa daang yaon.
5At nang dumating si Jesus sa dakong yaon, ay siya'y tumingala, at sinabi sa kaniya, Zaqueo, magmadali ka, at bumaba ka; sapagka't ngayo'y kinakailangang ako'y tumuloy sa bahay mo.
6At siya'y nagmadali, at bumaba, at tinanggap siyang may tuwa.
7At nang makita nila ito, ay nangagbulongbulungan silang lahat, na nangagsasabi, Siya'y pumasok na nanunuluyan sa isang taong makasalanan.
8At si Zaqueo ay nagtindig, at sinabi sa Panginoon, Narito, Panginoon, ang kalahati ng aking mga pag-aari ay ibinibigay ko sa mga dukha; at kung sakali't nakasingil akong may daya sa kanino mang tao, ay isinasauli ko ng makaapat.
9At sinabi sa kaniya ni Jesus, Dumating sa bahay na ito ngayon ang pagkaligtas, sapagka't siya'y anak din naman ni Abraham.
10Sapagka't ang Anak ng tao ay naparito upang hanapin at iligtas ang nawala.
11At samantalang pinakikinggan nila ang mga bagay na ito, ay dinugtungan niya at sinalita ang isang talinghaga, sapagka't siya'y malapit na sa Jerusalem, at sapagka't kanilang inakala na pagdaka'y mahahayag ang kaharian ng Dios.
12Sinabi nga niya, Isang mahal na tao ay naparoon sa isang malayong lupain, upang tumanggap ng isang kaharian na ukol sa kaniyang sarili, at magbalik.
13At tinawag niya ang sangpu sa kaniyang mga alipin at binigyan sila ng sangpung mina, at sinabi sa kanila, Ipangalakal ninyo ito hanggang sa ako'y dumating.
14Datapuwa't kinapopootan siya ng kaniyang mga mamamayan, at ipinahabol siya sa isang sugo, na nagsasabi, Ayaw kami na ang taong ito'y maghari pa sa amin.
15At nangyari, na nang siya'y muling magbalik, nang matanggap na ang kaharian, ay ipinatawag niya sa kaniyang harapan ang mga aliping yaon, na binigyan niya ng salapi, upang maalaman niya kung gaano ang kanilang tinubo sa pangangalakal.
16At dumating sa harapan niya ang una, na nagsasabi, Panginoon, nagtubo ang iyong mina ng sangpung mina pa.
17At sinabi niya sa kaniya, Mabuting gawa, ikaw na mabuting alipin: sapagka't nagtapat ka sa kakaunti, magkaroon ka ng kapamahalaan sa sangpung bayan.
18At dumating ang ikalawa, na nagsasabi, Panginoon, nagtubo ang iyong mina ng limang mina.
19At sinabi niya sa kaniya, Magkaroon ka naman ng kapamahalaan sa limang bayan.
20At dumating ang iba pa, na nagsasabi, Panginoon, narito ang iyong mina, na aking itinago sa isang panyo:
21Dahil sa ako'y natakot sa iyo, sapagka't ikaw ay taong mabagsik kinukuha mo ang hindi mo inilagay, at ginagapas mo ang hindi mo inihasik.
22Sinabi niya sa kaniya, Sa sariling bibig mo kita hinahatulan ikaw na masamang alipin. Nalalaman mo na ako'y taong mabagsik, na kumukuha ng hindi ko inilagay, at gumagapas ng hindi ko inihasik;
23Kung gayon, bakit hindi mo inilagay ang salapi ko sa bangko, at nang sa aking pagbalik ay mahingi ko yaon pati ng tinubo?
24At sinabi niya sa mga nahaharap, Alisin ninyo sa kaniya ang mina, at ibigay ninyo sa may sangpung mina.
25At sinabi nila sa kaniya, Panginoon, siya'y mayroong sangpung mina.
26Sinasabi ko sa inyo, na bibigyan ang bawa't mayroon; datapuwa't ang wala, pati ng nasa kaniya ay aalisin sa kaniya.
27Datapuwa't itong aking mga kaaway, na ayaw na ako'y maghari sa kanila, ay dalhin ninyo rito, at patayin ninyo sila sa harapan ko.
28At nang masabi niyang gayon, ay nagpatuloy siya sa unahan, na umahon sa Jerusalem.
29At nangyari, na nang siya'y malapit na sa Betfage at Betania, sa bundok na tinatawag na Olivo, ay sinugo niya ang dalawa sa kaniyang mga alagad,
30Na sinasabi, Magsiyaon kayo sa inyong lakad sa katapat na nayon; sa pagpasok ninyo roon, ay masusumpungan ninyo ang isang nakatali na batang asno, na hindi pa nasasakyan ng sinomang tao: kalagin ninyo siya, at dalhin ninyo siya rito.
31At kung may sinomang tumanong sa inyo, Bakit ninyo kinakalag iyan? ganito ang inyong sasabihin, Kinakailangan siya ng Panginoon.
32At nagsiparoon ang mga sugo at nasumpungan ng ayon sa sinabi niya sa kanila.
33At nang kinakalag nila ang batang asno, ay sinabi sa kanila ng mga mayari niyaon, Bakit kinakalag ninyo ang batang asno?
34At sinabi nila, Kinakailangan siya ng Panginoon.
35At dinala nila siya kay Jesus: at inilagay nila ang kanilang mga damit sa ibabaw ng batang asno, at isinakay nila si Jesus sa ibabaw noon.
36At samantalang siya'y lumalakad, ay inilalatag nila ang kanilang mga damit sa daan.
37At nang nalalapit siya sa libis ng bundok ng mga Olivo, ang buong karamihan ng mga alagad ay nangagpasimulang mangagkatuwa at mangagpuri sa Dios ng malakas na tinig dahil sa lahat ng mga gawang makapangyarihan na kanilang mangakita.
38Na sinasabi, Mapalad ang Hari na pumaparito sa pangalan ng Panginoon: kapayapaan sa langit, at kaluwalhatian sa kataastaasan.
39At ilan sa mga Fariseo na mula sa karamihan ay nangagsabi sa kaniya, Guro, sawayin mo ang iyong mga alagad.
40At sumagot siya at nagsabi, Sinasabi ko sa inyo na kung hindi mangagsiimik ang mga ito, ang mga bato'y sisigaw.
41At nang malapit na siya, nakita niya ang bayan, at ito'y kaniyang tinangisan,
42Na sinasabi, Kung sa araw na ito ay nakilala mo sana, sa iyong sarili, ang mga bagay na nauukol sa iyong kapayapaan! datapuwa't ngayo'y pawang nangatatago sa iyong mga mata.
43Sapagka't darating sa iyo ang mga araw, na babakuran ka ng kuta ng mga kaaway mo, at kukubkubin ka, at gigipitin ka sa magkabikabila,
44At ilulugso ka sa lupa, at ang mga anak mo na nasa loob mo; at sa iyo'y hindi sila magiiwan ng bato sa ibabaw ng kapuwa bato; sapagka't hindi mo nakilala ang panahon ng sa iyo'y pagdalaw.
45At pumasok siya sa templo, at pinasimulang itaboy sa labas ang mga nangagbibili,
46Na sinasabi sa kanila, Nasusulat nga, At ang aking bahay ay magiging bahay-panalanginan: datapuwa't ginawa ninyong yungib ng mga tulisan.
47At nagtuturo siya arawaraw sa templo. Datapuwa't ang mga pangulong saserdote, at ang mga eskriba, at ang mga taong pangunahin sa bayan ay nangagsisikap na siya'y patayin:
48At di nila masumpungan kung ano ang kanilang magagawa; sapagka't natitigilan ang buong bayan sa pakikinig sa kaniya.
Ang Dating Biblia 1905